Ta metamorfoza jest przykładem leczenia, w którym estetyka uśmiechu była nierozerwalnie związana z jego funkcją. Pacjentka zmagała się nie tylko z wyglądem startych i nierównomiernie ustawionych zębów, lecz także z silnym zaciskaniem szczęk, zgrzytaniem, podwyższonym napięciem mięśniowym oraz brakami zębowymi, które zaburzały prawidłowe podparcie zgryzu.
Wcześniejsze leczenie ortodontyczne nie zapewniło trwałego rozwiązania wszystkich problemów. Z czasem Pacjentka obserwowała dalsze ścieranie się zębów, zmiany w ich ustawieniu oraz narastające trudności funkcjonalne. W jamie ustnej obecne były również liczne recesje dziąsłowe, stare wypełnienia, ubytki próchnicowe oraz braki zębów 25 i 36. Ząb 37 był pochylony w kierunku przestrzeni po brakującym zębie 36, co dodatkowo komplikowało możliwość jego późniejszego uzupełnienia. Ze względu na złożoność sytuacji leczenie zaplanowano interdyscyplinarnie. W proces zaangażowano specjalistów z zakresu okluzji, ortodoncji, chirurgii stomatologicznej, implantologii, protetyki, stomatologii zachowawczej, periodontologii oraz higieny stomatologicznej.
Pierwszym etapem była szczegółowa analiza funkcji układu żucia. W badaniu stwierdzono znaczne starcie zębów, nasilone zaciskanie i zgrzytanie oraz duże napięcie mięśniowe. Wykonano konsultację okluzyjną w celu przygotowania szyny podjęzykowej RPP. Już podczas pierwszych kontroli po rozpoczęciu szynoterapii Pacjentka odczuła wyraźną poprawę, a napięcia mięśniowe uległy zmniejszeniu. Leczenie uzupełniono o fizjoterapię, masaże twarzy oraz regularną kontrolę funkcji mięśni narządu żucia.
Kolejnym krokiem była pogłębiona diagnostyka ortodontyczna. Wykonano tomografię CBCT obu łuków, cyfrowe zdjęcie cefalometryczne, zdjęcie panoramiczne, skany wewnątrzustne oraz dokumentację fotograficzną. Diagnostyka zachowawcza wykazała obecność próchnicy wtórnej, nieszczelnych wypełnień, rozległych recesji dziąsłowych oraz miejsc wymagających leczenia przed rozpoczęciem lub w trakcie terapii ortodontycznej.
Plan leczenia został podzielony na kilka wzajemnie uzupełniających się etapów.
W pierwszej kolejności należało ograniczyć skutki bruksizmu oraz zmniejszyć przeciążenie mięśni i stawów. W tym celu zaplanowano szynoterapię, kontrole okluzyjne oraz fizjoterapię. Następnie konieczne było przygotowanie jamy ustnej do leczenia ortodontycznego. Obejmowało ono profesjonalne higienizacje, leczenie próchnicy, wymianę nieszczelnych wypełnień oraz usunięcie zęba 38.
Głównym celem leczenia ortodontycznego było uporządkowanie ustawienia zębów, poprawa relacji zgryzowych, przygotowanie miejsca pod implant w pozycji 36 oraz możliwie korzystne ustawienie pochylonego zęba 37. Początkowo zastosowano aparat nakładkowy Spark, a w przebiegu leczenia wykorzystano również mikroimplant ortodontyczny. Po uzyskaniu odpowiednich warunków zaplanowano leczenie chirurgiczne i implantologiczne, obejmujące uzupełnienie braków w pozycjach 26 i 36, przygotowanie tkanek miękkich wokół implantu 36 oraz wykonanie ostatecznych prac protetycznych. Ostatnią częścią planu była kompleksowa rekonstrukcja startych zębów. Przewidziano odbudowy kompozytowe metodą flow injection na podstawie cyfrowego projektu wax up, indywidualne modelowanie zębów przednich oraz wykonanie nowych koron na implantach i korony pełnoceramicznej zęba 37.
Leczenie rozpoczęto od szynoterapii i opieki fizjoterapeutycznej. Pacjentka otrzymała szynę podjęzykową RPP, która miała za zadanie odciążyć układ żucia i ograniczyć skutki zaciskania oraz zgrzytania. Przed rozpoczęciem aktywnego leczenia ortodontycznego przeprowadzono niezbędne leczenie zachowawcze. Wymieniono nieszczelne wypełnienia i odbudowano zęby objęte próchnicą. Regularnie wykonywano również profesjonalne higienizacje,
Po wykonaniu skanów i zaakceptowaniu cyfrowego planu rozpoczęto terapię nakładkami Spark z wykorzystaniem mikroimplantu ortodontycznego. Po zakończeniu aktywnej fazy leczenia ortodontycznego Pacjentka otrzymała aparaty retencyjne, dostosowując zabezpieczenie efektów ortodontycznych do planowanych zabiegów implantologicznych. W kolejnym etapie wszczepiono implant w pozycji 26, który połączono z podniesieniem dna zatoki szczękowej oraz augmentacją materiałem kościozastępczym zabezpieczonym membraną kolagenową. Równolegle przeprowadzono leczenie implantologiczne w pozycji 36 wraz z przygotowaniem koron tymczasowych. Końcowa rekonstrukcja została poprzedzona cyfrowym projektem wax up. Na jego podstawie wykonano indeksy silikonowe i odbudowano starte powierzchnie zębów metodą flow injection.
Następnie wykonano cyfrowe skany pod ostateczne korony na implantach w pozycjach 16, 17, 26 i 36 oraz pod koronę pełnoceramiczną zęba 37.
Leczenie pozwoliło kompleksowo odbudować zniszczony i przeciążony układ zębowy Pacjentki. Uzupełniono braki zębowe, skorygowano ustawienie zębów, poprawiono warunki zwarciowe oraz odtworzono utracone w wyniku starcia wysokość, kształt i proporcje koron zębów. Dzięki połączeniu leczenia ortodontycznego, implantologicznego i protetycznego uzyskano stabilniejsze podparcie w odcinkach bocznych oraz bardziej równomierne rozłożenie sił zgryzowych. Odbudowy kompozytowe i pełnoceramiczne stworzyły harmonijną całość, zachowując naturalny charakter uśmiechu. Efektem jest nie tylko wyraźna poprawa estetyki. Pacjentka odzyskała pełniejsze uzębienie, prawidłowe kontakty między zębami, większy komfort podczas jedzenia oraz lepszą kontrolę nad przeciążeniami związanymi z bruksizmem. Regularne kontrole, profesjonalne higienizacje, użytkowanie retencji oraz ochrona odbudowanych zębów pozostają kluczowe dla długoterminowego utrzymania uzyskanego rezultatu.
Ta metamorfoza pokazuje, że w wymagających przypadkach piękny uśmiech nie jest efektem jednego zabiegu. Powstaje dzięki precyzyjnej diagnostyce, konsekwentnie realizowanemu planowi i współpracy wielu specjalistów, którzy patrzą na uśmiech Pacjentki jako na spójną całość.
