Najbardziej naturalne i trwałe efekty powstają wtedy, gdy nic nie jest przypadkowe. W tej metamorfozie każdy etap był częścią większego planu, w którym chirurgia, periodontologia, protetyka i higiena wzajemnie się uzupełniały, prowadząc krok po kroku do finalnej odbudowy.
Podstawą naszych działań była dokładna diagnostyka obejmująca tomografię CBCT obu łuków, skany wewnątrzustne oraz dokumentację fotograficzną. Pozwoliła ona ocenić warunki kostne, stan pozostałych zębów i precyzyjnie zaplanować kolejne etapy chirurgiczne oraz protetyczne.
Przed rozpoczęciem części zabiegowej zadbaliśmy również o przygotowanie higienizacyjne Pacjentki. Profesjonalna higienizacja oraz indywidualny instruktaż higieny były kontynuowane także na późniejszych etapach, co miało szczególne znaczenie przy rozległych uzupełnieniach protetycznych.
Pierwszy etap dotyczył bocznego odcinka szczęki. Ząb 24 został usunięty, a podczas tego samego zabiegu wszczepiono implant w pełnej nawigacji cyfrowej z wykorzystaniem szablonu chirurgicznego. Jednocześnie wykonano augmentację kości oraz przygotowano koronę tymczasową.
Następnie wszczepiono implanty w pozycjach 14 i 15. Zabiegi również przeprowadzono w nawigacji cyfrowej, uzupełniając warunki kostne. W okolicy 15 konieczne było dodatkowo zamknięte podniesienie dna zatoki szczękowej. W procesie regeneracji wykorzystano także aPRF i iPRF. Po okresie gojenia implanty zostały odsłonięte i przygotowane do dalszej odbudowy protetycznej.
Szczególnej uwagi wymagał przedni odcinek szczęki. Ze względu na znaczną ruchomość zębów 11 i 21, po konsultacji periodontologicznej podjęto decyzję o ich usunięciu. Podczas zabiegu zadbano nie tylko o odbudowę warunków kostnych, ale również o tkanki miękkie. Pacjentka otrzymała most tymczasowy w odcinku 13 do 23, który w kolejnych miesiącach był stopniowo modyfikowany, aby odpowiednio kształtować dziąsło i przygotować je do pracy ostatecznej.
W dalszym etapie wykonano dodatkowy przeszczep tkanki łącznej z podniebienia w celu pogrubienia tkanek w przednim odcinku szczęki, a po wygojeniu także plastykę wędzidełka wargi górnej. Dzięki temu możliwe było odpowiednie przygotowanie profili wyłaniania przed wykonaniem docelowej protetyki. Równolegle przygotowywano zęby własne, wymieniając wymagające tego wypełnienia i dbając o prawidłowe warunki do dalszej odbudowy.
Po ustabilizowaniu tkanek wykonano cyfrowy skan do pracy ostatecznej. W szczęce osadzono pełnoceramiczny most w odcinku 13 do 23, odbudowę implantoprotetyczną opartą na implantach 14 i 15 oraz koronę ceramiczną na implancie 24.
Kolejnym ważnym elementem było dopracowanie warunków zgryzowych poprzez odbudowę startych brzegów dolnych zębów przednich. Po uzyskaniu odpowiednich warunków most 13 do 23 został ostatecznie osadzony.
Ostatni większy etap dotyczył bocznych odcinków żuchwy. W pozycjach 36 i 46 wszczepiono implanty z wykorzystaniem cyfrowej nawigacji i procedur regeneracyjnych. Po zakończeniu gojenia wykonano skany, a następnie osadzono indywidualne korony ceramiczne,
Ostateczna odbudowa jest efektem pracy nad całym układem, a nie jedynie nad wyglądem pojedynczych zębów. Przywrócono ciągłość uzębienia w obu łukach, odbudowano funkcję i warunki zgryzowe, a tkanki wokół uzupełnień zostały odpowiednio przygotowane i ukształtowane.
Pacjentka pozostaje pod regularną opieką kliniczną, radiologiczną i higienizacyjną. W ostatniej odnotowanej kontroli nie zgłaszała dolegliwości, a stan dziąsła uległ znacznej poprawie.
W tej metamorfozie każdy etap przygotowywał kolejny. Dzięki temu finalna protetyka stała się zwieńczeniem kompleksowo przeprowadzonego procesu, a nie tylko estetyczną zmianą uśmiechu.
