Ta metamorfoza to przykład leczenia, w którym estetyka uśmiechu została zaplanowana nie jako pojedynczy zabieg, ale jako pełna, interdyscyplinarna droga. Pacjentka zgłosiła się z potrzebą poprawy wyglądu uśmiechu oraz proporcji twarzy. Największy dyskomfort budziła u niej wysunięta bródka, a podczas badania zwrócono również uwagę na starcia siekaczy szczęki i żuchwy, zwiększony nagryz pionowy oraz brak zęba 46 usuniętego kilka lat wcześniej.
Już od początku było jasne, że w tym przypadku sama poprawa koloru lub odbudowa kilku zębów nie wystarczy. Aby uzyskać stabilny, estetyczny i przewidywalny efekt, konieczne było połączenie ortodoncji, chirurgii, implantologii, higienizacji, wybielania oraz leczenia protetyczno estetycznego.
Pierwszy etap obejmował szczegółową konsultację ortodontyczną. W badaniu rozpoznano retruzję dwuszczękową, zwiększony nagryz pionowy, starcia siekaczy szczęki i żuchwy, drobne przedtrzonowce, obustronną I klasę kłową i I klasę Angle’a oraz zgodność linii pośrodkowej dolnego i górnego łuku zębowego. W rysach twarzy widoczna była wyraźnie zaznaczona bródka, bez pogłębienia bruzdy wargowo bródkowej.
Wykonano dokumentację fotograficzną, tomografię CBCT obu łuków zębowych, zdjęcie cefalometryczne, modele diagnostyczne, skany oraz rejestrację zwarcia. Na tej podstawie przygotowano i omówiono z Pacjentką plan leczenia ortodontycznego. Równolegle zwrócono uwagę na higienę, obecność płytki w przestrzeniach międzyzębowych, niewielki kamień przy trzonowcach dolnych oraz wcześniejsze wypełnienia na zębach 11 i 31, które mogły różnić się kolorem po wybielaniu i wymagały kontroli ze względu na nieszczelność.
Plan leczenia został rozłożony na kilka etapów.
Leczenie rozpoczęto od przygotowania higienizacyjnego. Wykonano profesjonalną higienizację obejmującą skaling, piaskowanie i fluoryzację a Pacjentka otrzymała zalecenia dotyczące higieny
Następnie przeprowadzono diagnostykę ortodontyczną i omówiono plan leczenia. Ze wskazań ortodontycznych usunięto zęby 18 i 28, a następnie zatrzymany ząb 38. Po kontroli gojenia rozpoczęto leczenie aparatem stałym w łuku górnym, a później również w łuku dolnym. W trakcie wizyt kontrolnych stosowano kolejne łuki ortodontyczne, ligatury elastyczne i metalowe, łańcuszki, rurki oraz guziki ortodontyczne. Pacjentka otrzymywała regularne instruktaże higieny i zalecenia dotyczące noszenia wyciągów.
W trakcie leczenia pojawiła się potrzeba postępowania chirurgicznego. Po konsultacji wykonano kortykotomię w okolicy 47 i 48 oraz zastosowano miniimplant ortodontyczny. Podczas zabiegu stwierdzono pęknięcie korzenia zęba 45 oraz jego wzmożoną ruchomość, dlatego po świadomej decyzji Pacjentki ząb został usunięty. Plan leczenia został odpowiednio zmodyfikowany, a dalsze wizyty obejmowały kontrolę gojenia, ocenę tkanek oraz kontynuację prowadzenia zębów w zaplanowanym kierunku.
W kolejnym etapie odbyła się konsultacja implantologiczna. Wykonano CBCT i skan wewnątrzustny, potwierdzając dobre warunki do implantacji. Zabieg implantologiczny przeprowadzono w nawigacji na podstawie diagnostyki cyfrowej i skanu. Wprowadzono implant MIS C1, założono śrubę gojącą, wykonano kontrolne CBCT i przeprowadzono standardową kontrolę pozabiegową. Gojenie przebiegało prawidłowo, a implant został następnie wykorzystany w dalszym prowadzeniu ortodontycznym i protetycznym. W trakcie leczenia ortodontycznego kontynuowano precyzyjną pracę nad relacjami zgryzowymi. Podczas jednej z kontroli odnotowano uzyskanie obustronnej I klasy kłowej, co było ważnym etapem stabilizacji relacji zgryzowych. Po zakończeniu aktywnej fazy leczenia, zdjęto aparaty stałe w obu łukach, oczyszczono zęby z kleju, wykonano fotografie i pobrano wyciski pod pozycjonery. Pacjentka otrzymała retainery ruchome i instruktaż ich użytkowania.
Po etapie ortodontycznym rozpoczęto planowanie estetycznej odbudowy startych zębów. Pacjentka zgłosiła się na konsultację protetyczną w celu poprawy estetyki i odbudowy zębów. Zalecono wykonanie wax upu oraz deprogramatora Koisa przed ostatecznym ustaleniem odbudowy, a także wybielanie i higienizację przed pracami kompozytowymi.
Przed odbudową przeprowadzono profesjonalną higienizację, zwracając szczególną uwagę na przestrzenie międzyzębowe oraz okolice implantu. Pacjentka otrzymała ponowny instruktaż szczotkowania, zalecenia dotyczące stosowania nici oraz preparaty wspierające higienę. Następnie wykonano wybielanie metodą Philips Zoom w protokole łączonym gabinetowym i nakładkowym.
W kolejnym etapie pobrano skany pod prace protetyczne oraz deprogramator Koisa. Zgodnie z planem protetycznym wykonano wydłużenie koron klinicznych zębów 21 i 22 z modyfikacją wysokości kości, dopasowując przebieg tkanek do mock upu. Kolejne wizyty obejmowały przygotowanie do odbudowy, indeks silikonowy do flow injection, preparację zęba 16 pod onlay, odbudowę tymczasową oraz właściwą odbudowę kompozytową. Wykonano kompozytowy remodeling zębów w odcinku przednim i bocznym, a także osadzono onlay kompozytowy na zębie 16.
Po wykonaniu odbudów pobrano również skan pod nowy retainer, ponieważ po zmianie kształtu i proporcji zębów konieczne było dostosowanie retencji do nowej sytuacji zgryzowej. Pacjentka pozostawała pod kontrolą ortodontyczną i protetyczną, aby efekt był nie tylko estetyczny, ale również stabilny.
Efektem leczenia jest uśmiech o bardziej harmonijnych proporcjach, jaśniejszym kolorze i naturalnej estetyce. Dzięki leczeniu ortodontycznemu poprawiono ustawienie zębów i relacje zgryzowe, a zastosowanie retencji pozwala utrzymywać osiągnięty rezultat. Etap chirurgiczno implantologiczny umożliwił rozwiązanie trudnej sytuacji w odcinku bocznym żuchwy, a leczenie protetyczno estetyczne pozwoliło odbudować starte zęby i nadać im bardziej elegancki, spójny kształt.
To metamorfoza wymagająca cierpliwości, planowania i współpracy kilku specjalistów. Każdy etap miał znaczenie: od diagnostyki cyfrowej, przez ortodoncję i implantologię, aż po wybielanie, wax up, deprogramację zgryzu, korektę dziąseł i bonding. Finalnie Pacjentka zyskała uśmiech jaśniejszy, pełniejszy, lepiej zbalansowany i dopasowany do jej twarzy.
